active cricket

“அம்மாவும் அப்பாவும் ஊர்ல இருந்து வந்துருக்காங்க..” “அப்போ இன்னைக்கு பண்ண முடியாதா..?” நித்யா ஏக்கத்துடன் கேட்டாள். “முடியாதுடா குட்டி. இனிமேல அடுத்த வாரந்தான். ஸ்பெஷல் க்ளாஸ்ன்னு பொய் சொல்லிட்டு உன்னை பாக்கறதுக்கு வந்தேன். என்ன பண்றது..?” “இன்னும் ஒரு வாரம், நான் வெரலை வச்சுதான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கனுமா..?” நித்யா பரிதாபமாக கேட்டாள். எனக்கு அவளை பார்க்க பாவமாக இருந்தது. நித்யா என் காதலி. காதலி என்பதை விட காமுகி என்பது மிக பொருத்தமாக இருக்கும். நாங்கள் காதலுடன் சேர்ந்து இருந்த நாட்களை விட காமத்துடன் கூடி இருந்த நாட்களே அதிகம். நாங்கள் இருவரும் சென்னையில் உள்ள ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கிறோம். கடந்த இரு வருடங்களாக காதலித்து வருகிறோம். கடந்த வருடம் மட்டும், நித்யாவை எத்தனை முறை புணர்ந்தேன் என்பது கணக்கில் அடங்காது. இருவரும் காதல் உண்டாக்கிய காமத்தையும், அந்த காமம் சொல்லி தந்த காதலையும் அனுபவித்துக்கொண்டு, ஈருடல் ஓருயிராய் வாழ்கிறோம். நித்யா இருபது வயது பருவமொட்டு. சந்தன நிறம். சிறிய, கூறிய விழிகள், உருண்டு நீண்ட நாசி. சின்ன, சிவந்த ஈர இதழ்கள். கழுத்துக்கு கீழே இரு காஷ்மீ...

இக்க தை காதல் நிறை ந்த, சிறி தளவு கா ம த் தை தொ ட்டு ச் செல் லு ம் காதல் நிறை ந்த கா ம க்க தை. இந்தக்க தையி ல் உள்ள கதாபத்திரங்களின் பெயர்கள் அனைத்தும் கற்பனையே..!! இந்தக்க தை எந்த வொ ரு பண்டைக்காலத்து உ ண் மை ச ம் ப வ ங்களு டன் தொ டர் புடைய து கிடையா து. நான் நல்ல பாண்டியன். “நல்ல தேவன்” என்பது எனது பெயர். பாண்டியனின் சேனாதிபதியாக இருந்ததால், “நல்ல பாண்டியன்” என்பார்கள். பொழுது சாயும் நேரம், புகார் கடற்கரையில் கடலைப் பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்தேன். கடலின் அலைகளைப் போல என் மன அலைகளும் வேகம் கொண்டன. கண்கள் கலங்க கடலைப் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். காரணம் கடலிற்கும் எனக்கும் மிகுந்த நெருக்கம் உள்ளது. 6 மாதங்களுக்கு முன் இதேபோல ஒரு நாளில்தான் தோத்தா கிழவன் இறந்தார். கரைதொட்டு மீண்டும் கடலிற்குத் திரும்பும் அலைகளோடு வாருங்கள், என் பழைய கடல் வாழ்க்கைக்குச் செல்வோம்..!! இந்துமகா சமுத்திரத்தின் ஆர்ப்பாட்டமான மாலை நேரம். சூரியன் மெல்ல மேற்கில் மறைந்து கொண்டிருந்தான். சமுத்திரத்தின் ஆர்ப்பாட்டத்தையும் சூரியனின் அழகையும், மேகங்களின் வர்ண ஜாலங்களையும் ரசித்தவாறு கப்பலின் மேல்தளத்தில் நின்றுகொண்டி...